OKUL BAŞLIYOR STRESİ & HAYATIMI DEĞİŞTİREN KİTABI YAŞAMAMA SON 1 YIL KALA

Bazen çok şükürsüz buluyorum kendimi.. ben böyle düşünürken acaba Rabbim bana ne diyordur? 
Ben ona okul veriyorum, meslek edinmesine 1 yıl kala sabretmeyip şikayet ediyor  diyor mudur mesala.. :(

Allahım biliyorum çok az kaldı.. sadece 1 yıl..
5 yıllık bu bol entrikalı okulumda 4 yılı tamamladım kaldı 1 yıl..
Sabredersem seneye bu vakitler öğretmen kimliğimle bir okulda öğrencilerima kavuşabilirim..
neresi oldugunu bilmiyorum ama Anadoluda bi yer olması muhtemel, tercihim tabiki ailem yakın şehirler olmalı 
Mesela İstanbul olması cok cok yüksek bu yıl en cok oraya atama yapıldı..
Atanma ihtimalim diğer bölümlere göre cok yükseldi.. gecen yıla göre iki oranında kontenjan verildi yani şanslıyım diğer bölümlere nazaran..
Çalışırsam olur, babam desteklerse olur, babam bişey demezse de olur(bişey dememesi onaylamaktır)
iyi bi yer olursa olur, okul müdürleri işi ehline bırakırsa olur, ben hazır olursam olur
Ve daha önemlisi Rabbul Alemin ne derse o olur.. (O'na bağlamadan biten bir cümle ihanet gibi geliyor bana)

Şuan bunu dinliyorum.. hayatımı değiştiren kitaptaki Feride gibi canımı sıkan herşeyi bu şehirde bırakıp öğretmen kimliğime sığınmak istiyorum.. 
Ben Ankarayı çok seviyorum, ben insanları da çok seviyorum, ailemi hele babamı çok çokk..
Bazen herşey tam olmuyor ve o zaman ait olamama duygusu sarıyor beni sonra aklıma mesleğim geliyor her nekadar okul hayatım istediğim gibi geçmese de kıymetini anlıyorum bu vakitlerde..

Az kaldı, okul başlıyor 1 gün kaldı ve bu haftasonu kpss dersanesi başlıyor..şu yazımda bahsettiğim sözde dostlarla 1 yıl daha nasıl gecer, hayatımdan o nisan ayını atabilsem şimdi daha az canım yanar mıydı? Dostum oldugunu hissedip mutlu olur muydum? Hadi gel kahve içelim diye sürükler miydim? Eşarp muhabbetimiz kampüsteki kızları gizliden izleyip kaç tane güzel kız var diye konuşmalarımız.. Şimdi hiçbiri aynı değil, ben artık bişeyler yapalım diye sürüklemiycem,özgürsün :) napıcam bilmiyorum kırgınlığımı gizlemek istiyorum, vicdanı olan hatasını anlar değil mi? Ah sadece o olsa tasvip edebilcegim çok az insan var.. 4 yılın birikimi var herkesde ve dahası belki ben de kırmışımdır onları ama olsa bilirim hissederim. Kolay kolay kimseyle derin diyaloglara girmiyorum, nazekatimi koruyorum hatta kırgınlıgımı bile bu durumda kimi kırmış olabilirim bilmiyorum :) Düşündümde en sorunsuz gecen dönemim alttan dersim olup toparlamaya calıstıgım 2.sınıfın ilk dönemiydi. Bundan yola çıkarsak bu yıl ki yogunluk (yani: okul,staj,kpss,ales,yds) bana huzur olarak  dönebilir, yoksa son senenin vermiş oldugu mezun oluyoruz ne halt edecegiz psikolojisiyle birbirimizi daha mı cok yeriz bilinmez.. ama ilk secenek olsun...üzülmek istemiyorum..

sinemaya gitmek istiyorum, kahve içmeye gitmek istiyorum ama kimse yok..sıkılıyorum
bol bol film dizi izliyorum; ben biraz depresyona girdim galiba. Mezuniyet stresi mi okul mu bilmiyorum..
Coffee Prince izliyorum, dizilerde kitaplarda kafamı dağıtmaya çalışıyorum

ne cabuk bitti bu tatil..

Hakkın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın. Düzenim bozulur, hayatım alt üst olur diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden iyi olmayacağını?

demiş"Şems-i Tebrizi"...

O nedenle çok mızırdanmaktan korkuyorum.. bana dua edin. 

Şu bir yıl hakkını vererek gecireyim, kalbim kırılmadan ve kalp kırmadan ;)

Ve hemen hayatımı değiştiren kitabı yaşayayım inşallah ;))

DOST KAZIĞI

Kırgınlığını anlamasın diye cümlelerine dikkat edersin peki ya  yüz ifadeni, bakışlarını ne yapacaksın? 

Rol yapmak oldugum gibi olamamak en nefret ettiğim şeydir.. Dilediğim gibi davranamadım zaman sayılıdır ama buna ragmen kesinlikle bana göre degil.. gönlümdeki neyse dilimde de amelimde de o vardır.. ama şimdi öyle bir ateş düştü ki içime gönlümü kıranlara bunu izah etmeye kelime yok..

büyüdüm bu yıl.. hiç olmaz dediğim beni üzmez dediğim insan Ebubekir misali sadık dostum dediği dostunun gönlünü nasıl kıyar gecermiş bunu da gördüm. mesele benim fıtratıma öyle uzakki dilime alasım yok lakin ben demedikçe de derdimi nasıl anlasın?hiç farkında bile değil, farkettir allahım kırgınlımı koy kalbine diye dua ediyorum.. farketmediği yetmezmiş gibi aylardı arayıp sormadıgım için tribin alasını atıyor utanmadan.. Evet aramadım sormadım ne seni ne de diğerlerini çünkü kontör yüklemedim tatil boyunca smsim olmadı, olsa da büyük çogunlugu çöpe gidiyordu çünkü artık ergenler gibi mesajlaşmayı sevmiyorum ve daha önemlisi kafa dinledim :) ben aramayınca aramayanlar için neden ayda en az 20tlmi harcayayım zaten tatilde hep ailemleyim acil bir iş olsa onlardan ulaşabilirim.  

bazen sarılmak en büyük nimetmiş, tuttugun eli bırakmamak sadık olabilmek.. her kim olursa olsun asla ihanet etmemek en büyük erdemmiş.. sen şimdi meşgulsün ya hani anlamazsın beni..evde ordan oraya zıplayan kız senin nazarında şakayı bile anlamaz çünkü sen utanmadan cok hassas bir mevzuda şaka(!)yaptın hem de 1 yıl,365gün,8760 saat...

bunları yazarken cekiniyorum insanların içini karartan bir kız değilde umut aşılayan mutlu eden biri olmak istiyorum ama sorun şu ki mutluyken klavyede olamayı tercih etmiyorum ben..

şimdi ne yapmalıyım bilmiyorum okulun acılmasına 11gün var,5.kez başlagıca doğru giderken yine ne bekliyor beni ve dahası gönlümü kıran yakın oldugum kişilere tavrım ne olacak.. en büyük hata beni tanımayan ve asla yakınım olmayı haketmeyenlere güvenmemmiş.. 

Allahım ne olur bana gercekten coook sevdiğin, doğru yolda olan, insan degerini bile hayırlı salih kullarını cıkar karsıma.. senin dostlarını dost eyle bana.. AMİN