ARAFTAKİ KAPLUMBAĞA

şarkımız bu olsun.....
Çok vurdum duymaz oldum bugünlerde..
Ne ödevlerimi okulu takip ediyorum
Ne iğnelerimi gününde vuruluyorum ne de başka bişey..
Düşünmüyorum hissetmiyorum eger düşünsem yok olcam biliyorum
Dağıldım toplanamıyorum
Mevzu tek degil, konu tek değil..
En çok onu özlüyorum en kıskandığım adam o
Mesafeler beni yakıyor artık,hasta oldugunu görmek
Nasılsın bile diyememek...Seni çok özlüyorum baba..

Araftayım,aralardayım
Kime yakınım? Kime uzagım bilmiyorum..
Dengelerin arasında terazinin tam ortasında dengeyi bozmamak ugruna bir sağa bir sola koşarken buluyorum kendimi..
En yakınım dediğim bir sevgili uğruna, öyle kırdı ki yüreğimi..
Abartıyormusum, aslında herşey şakaymış bir ben ciddi almışım,anlamışım,ümitlenmişim..
1yıl boyunca anlatılan bir hikayeye tıkadım kulaklarımı..
En son pes ettim ve sordum 'gercekten mi?'
Tabiki dediler ciddi bu konu şaka yok..ve aylar gecti konusmadan,
Ne zaman güvendim işte orda yenildim..beni ikna etmeye çalışanlar beni yalanlar oldu..
Sonuç mu uzatmak yersizdi,kırıldım en içimden,en derinden..
Gururmla duygularımla inancımla oynamak bu kadar kolay mıydı?
Nede peki arada bir sevgili var çünkü, gönül meselesi var..
Adil olmak vicdanlı olmak, arkadaş ve sevgili arasındaki dengeyi korumak zormus
Şimdi cekildim mutlu olsun sevgilisiyle..ben mi?
Ben herşeyi abartan, dönem dönem içime dönen bir kaplumbayım..

İçimde mutluyum ben dokunmayın evime, mahremime..
İkna etmeyin, şaka yapmayın, anlamıyormusum şakalardan.. ama unutmuyorum sözlerinizi bilin..

Gidesim var en uzaklara.. Ankara acı veriyor artık..23 yılda Ankaranın her köşesinde öyle anılarım oldu ki..
Her bir yol ayrımı kaldırım,bahce, okul, adını bilmediğim bir ağacın kokusu..
Başka şehirde bulur mu beni?
Hatırlatır mı yine kırgınlıklarımı..
Çok fena bir hafızam var, acayip takıntılarım
Üzgün oldugumda giydiğim bir bluz bana hatırlatır o günü şunu giymiştin giyme onu diye..
İşte öyle kaçasım var..yeni güzel anılar edinesim var..
Başka şehir, başka insanlar, başka kaldırımlar ve yine adını bilmediğim bir ağacın kokusunu duyasım var..
Mümkün müdür? bilmiyorum.. Hayır mıdır? mechul.. dualara sığındım..

Tanrı Daima Tebdil-i Kıyafet Gezer-MiŞ!!!

Sınavlarım bitti cuma günü, hayırlısıyla sonuclar güzel gelir işşallah! nasıl çalıştığımı nefes almadan durdurak bilmeden çalıştığım hallerimi paylaşmıştım sizinle.. :) ee, o kadar çalıştım biraz gezerim tozarım bizim kuzenlerin düğün kına düğün bilimum törenleri için bişeyler bakarım dedim ama evden çıkasım gelmedi ev kuşu oldum buara :) evimden odamdan ayrılasım yok! 2 gündür evden hiç çıkmadım ve yarın akşama kadar dersim var  şimdi okula nasıl gitmesem acaba diye hesaplar yapıyorum ama ahh şu devamsızlık elimi kolumu bağlıyor.. gidilecek mecbur..sınavlardan dolayı gecen hafta iğne olmadım! o nedenle de dısarı çıkmam gerek.

neyse işte böyle bolca miskin hallerin çöktüğü sıcak bir haftasonunda yeni kitabıma başladım! bu 
kitabı netten arastırdım ve birkaç blogda görmüştüm fakat cok da dikkatimi çekmemişti. bir gün yine bunaldıgım bir akşam epeydir kişisel gelişim okumadığımı farkettim ve nette araştırmalarım sonucu kitap listeme eklendi.

çok akıcı, güzel giden bir kitap.. ''şunu yap, bunu yap, hayat sana oo ooo lal lala lala,heidi kıvamındaaa.. :) '' gibi sinir bozucu kuru cümleleriyle dayatmaları yok! romandaki bir kahramanın üzerinden anlatılması, bana; hani bir derdimiz oldugunda,açıkca ben şunu şunu yaptım diyemeyiz de, onun yerine bir arkadaşımın şöyle derdi var deriz ya, işte o uslübun rahatlığını veriyor.. empati yapmamı saglayarak ve ben de böyle oldugum zamanlar oldu dedigim yerler cok! uygulanan yöntemi aslında bizde deneyebiliriz.. kitapta kahramana verilen görevleri biz de yapabiliriz ve o zaman bu kişisel gelişim kitapları işe yarar! yani fiile dökmek şart! kuru kuru okumakla olmuyor..

daha çok var bakalım neler olacak sonunda..

ama sevdim  :)

 okudum okudum... sonra biraz sıkıldım twittera baktım, epeydir girmiyordum ,çok az kişi var zaten.. reelden arkadaslarım  ne face, ne twitter kullanıyorlar, harbiden reel insanlar yani! :D Blog desen onu bilen bile yok.. bloglarımız pek sakin buralar! anlaşılan havalrın ısınmasıyla herkes kendini kırlara bayırlara attı :)) hmm bi instagram var, yeni fenomen! kaçak blogerların yeri :d  instagrama baktım wooww!!! orası harbiden canlı!  :) sesi çıkmayan blogerlarımızı buldum döktürmüşler ama ne olur burayı da boşlamayın, özlüyorummm sizi..

"Sorsan ikimizde maviydik..Fakat birimiz deniz, birimiz gökyüzü..."