ARAFTAKİ KAPLUMBAĞA

şarkımız bu olsun.....
Çok vurdum duymaz oldum bugünlerde..
Ne ödevlerimi okulu takip ediyorum
Ne iğnelerimi gününde vuruluyorum ne de başka bişey..
Düşünmüyorum hissetmiyorum eger düşünsem yok olcam biliyorum
Dağıldım toplanamıyorum
Mevzu tek degil, konu tek değil..
En çok onu özlüyorum en kıskandığım adam o
Mesafeler beni yakıyor artık,hasta oldugunu görmek
Nasılsın bile diyememek...Seni çok özlüyorum baba..

Araftayım,aralardayım
Kime yakınım? Kime uzagım bilmiyorum..
Dengelerin arasında terazinin tam ortasında dengeyi bozmamak ugruna bir sağa bir sola koşarken buluyorum kendimi..
En yakınım dediğim bir sevgili uğruna, öyle kırdı ki yüreğimi..
Abartıyormusum, aslında herşey şakaymış bir ben ciddi almışım,anlamışım,ümitlenmişim..
1yıl boyunca anlatılan bir hikayeye tıkadım kulaklarımı..
En son pes ettim ve sordum 'gercekten mi?'
Tabiki dediler ciddi bu konu şaka yok..ve aylar gecti konusmadan,
Ne zaman güvendim işte orda yenildim..beni ikna etmeye çalışanlar beni yalanlar oldu..
Sonuç mu uzatmak yersizdi,kırıldım en içimden,en derinden..
Gururmla duygularımla inancımla oynamak bu kadar kolay mıydı?
Nede peki arada bir sevgili var çünkü, gönül meselesi var..
Adil olmak vicdanlı olmak, arkadaş ve sevgili arasındaki dengeyi korumak zormus
Şimdi cekildim mutlu olsun sevgilisiyle..ben mi?
Ben herşeyi abartan, dönem dönem içime dönen bir kaplumbayım..

İçimde mutluyum ben dokunmayın evime, mahremime..
İkna etmeyin, şaka yapmayın, anlamıyormusum şakalardan.. ama unutmuyorum sözlerinizi bilin..

Gidesim var en uzaklara.. Ankara acı veriyor artık..23 yılda Ankaranın her köşesinde öyle anılarım oldu ki..
Her bir yol ayrımı kaldırım,bahce, okul, adını bilmediğim bir ağacın kokusu..
Başka şehirde bulur mu beni?
Hatırlatır mı yine kırgınlıklarımı..
Çok fena bir hafızam var, acayip takıntılarım
Üzgün oldugumda giydiğim bir bluz bana hatırlatır o günü şunu giymiştin giyme onu diye..
İşte öyle kaçasım var..yeni güzel anılar edinesim var..
Başka şehir, başka insanlar, başka kaldırımlar ve yine adını bilmediğim bir ağacın kokusunu duyasım var..
Mümkün müdür? bilmiyorum.. Hayır mıdır? mechul.. dualara sığındım..

BEN ÜNİVERSİTE OKUYORUM!

*Okulda bangır bangır bahar şenlikleri için akort yapılırken, ben buharlaşma kıvamında derslikte cümleler satırlar o mal edebi cümelelri nasıl akla yatar diye toplamaya calısırken ben üniversite okuyorum

*Bahar şenliklerine gitmiyorum,bir oğlan sırtında şarkı söylemiyorum ama ben üniversite okuyorum

*Geliş saatim belli cıkış saatim belli, ders bitince okulda kalmam, ders yoksa okula gitmem arkadaş :)

*Lise bebelerinin bile 19,5 gün devamsızlık hakkı varken ben bir dersten 5. devamsızlığı yaparsam kalırım! gözümün yaşına bakılmaz neden?üniversite okuyorum!

*Amfi yok! derslik var! sıcak var temmuza kadar okul var! ha bu arada akort zımbırtıları var, arka planda gülşen,murat çalınırken edebi incelemeler yapmak var. 

*Filmledeki gibi değil nerde öyle cool yakışıklı hocalar! hepsi göbekli bikere :) artı eksi verip sözlü oluyorum, üniversitede okuyorum dememe hacet var mı?

*Gencim daha 23 yaşındayım ve mezuniyete adım adım yaklaşırken bilinmemezlik, değişen atamalar, durumlar, okuldaki hocaların dahi girip 82 gibi bir not aldıgı sınavda sen ne halt edeceksin diye kübünyemi karamsarlığa sürüklüyor, gencim karamsarım ve üniversite okuyorum..

*Sen okuyorsun sana yanaşamazlar zaten okuldan vardır sevgilin!dann! kuzen nişanında duydugum enstantaneler! Sevgilim yok ve ben bir üniversite öğrencisiyim bilog inanabiliyor musun? bunu okuyan kesin sen şişko ve gözlüklüsün ondan yoktur demiştir ama yok evet gözlerim bozuk lens kullanıyorum ama şişko değilim :) acıklayın bunu ateyistler :DD

*Toplulugum var benim, ama işime gelen işlerde başroldeyim, gezi mezi parti işbirliğini sevmiyorum 

öyle yada böyle okuyorum okulda 4.yılım 3.sınıfım! hazırlık okudum tembellikten kalmadım yanlış anlaşılmasın :)) az kaldı son 1 yılım dememe 1 ay kaldı..

yukarıdaki yazılanların tamamı ne hayıflanma ne de enaniyet ürünüdür! her maddenin niyeti farklı, ne yapabilyorum diye kibirleniyorum ne de ben yapmıyorum diye hayıflanyorum.. meali bende kalsın ;)  

NİŞANI MI BOZMUŞ?!

Bi yerlerde insanlar evlenip,nişanlanırken  başka bir evde yıkımlara şahit oluyorsun :( Boşanan aileler, atılan nişanlar!!!

Eee ne var bunda her yerde öyle artık,yürümüyor olmuyor daha zor yürüyor bu işler demeyin.. Bazen orda burda duyuduklarınız bir gün en sevdiklerinizle şahit olunca daha iç yakıcı oluyor malesef...

Erkeklerde bir sorun yok onlar 20li yaşların başında daha askere bile gitmeden evlenirken kızlarımızın evlilik acısı var..Olmuyor efendim olmuyor... Bizim kızlarda var bişey.. Yüzüğü takan atıyor... Onca hazırlık umutlar verilen sözler havada kalıyor.. Üzülüyorum onlar için ve dua etmekten başka yapabilceğim bişey yok.. Sonra bolca tembih yiyorum ben de, sende nişanlanırsan atma, güvenmiyorsan aileni de üzme vs.. sanki aday var da beni niye karıştıryorlar anlamıyorum sanırım sırada olarak görülüyorum ve benim de onları üzmemden korkuyorlar. Umarım öyle olmaz, ama etrafındakiler büyük konuşunca kabak bana patlamasa diyorsun haliyle..  Herkes daha temkinli konuşuyor ya da en yakınların yine en yakınını kınıyor :/ Sebebini Rabbimiz bilir ama  ailemden en son duyduğum şey; bir daha biri çıkıp evlenme durumu olursa nişan yapılmayacak aile arası söz ve hemen düğün,nikah.. 

Nişan gençlerin birbirini tanıması için verilen süreçtir  ama yine de zor işte bir Anadolu kültürünü benimsemiş aileye sözünden caymak zor gelir, öyledir buralarda. Anlıyorum aileleri de nişan atan gençlerimizi de.. 

Sonuç olarak kimse mutlu değil, bir taraf beni yarı yolda bıraktın diye çemkirirken diğer taraf yarı yolda bırakmak zorunda oldugunun azabını yaşıyor.. tabi gönülsüz nişan takılmasının da payı yok değil..



Bu olaydan çıkardığım dersler
*Kimse kimseye kefil olamazmıs, en güvendiğin en tanıdıgın  bile senin eş talebini asla tam bilemezmiş ve sakın o aracı olursa kabul ederim denmezmiş!
*Kızlar titizler her mana da erkek  de buna riayet etmeli yoksa batıyor herşey herşey..
*Tanımadan olmazmış bu işler öyle tavsiyeyle olmazmış dotuna iyi olan eşine iyi olmuyor, ya da hani derler ya iyi arkadaş olur ama eş asla öyle bişeyler işte tam anlamıyorum bu işleri :)
*Büyük konuşmayın çoluğunuzdan çocuğunuzdan bir bir çıkar efendim...
*Akrabayla nişanlanmak evlenmek zor, mesele iki gencin evlenmesinden çıkıyor ve ortak akrabalar arasında yıllar yılı kapanmayan yara oluyor.. Ama hala akrabayla evlenmek çok makbuldür  toplumumuzda ;lakin olmayınca da böyle kopmalar yaşanıyor malesef...ömür boyunca karşılaşmak durumunda kalıyorsun gibi..
*Babamın ne kadar sert olduğunu bi kez daha gördüm! Damatları yandı şimdiden söyleyim burdan nerden duycaklarsa artık :D

Siz siz olun sevmeden, hoşunuza, ruhunuza hitap etmeyen biriyle nişanlamayın ve kimseye bunu zorlamayın! Bir gün an gelir o yüzük parmaklara dar gelir.. Allah herkesin gönlüne göre ve enn hayırlısını versin! Ve tüm bu seromoniler gerçeklermeden ruh eşi oldugunu hissettirsin .. amin..